+ نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر ۱۳۸۷ ساعت 12:12 توسط - کارشناس برق
|
اویان
روزي به دنيا آمدم... دريغ از اينکه روزي از دنيا خواهم رفت... براي لحظاتم خنديدم... و براي مرگ آرزوهايم گريه کردم... عشق کردم، زيستم، بزرگ شدم، محکوم شدم ،شكستم و آخر مردم... زندگي همين است... فاصله ي بين تولد و مرگ... پس فرصت ها را از دست نده و پروازكن تا مرگ سايبان ثانيه هايت نشده ××××××××××××
